تبلیغات
تفسیر سوره الرحمن - گزیده ای از پیام های این آیات شریفه
پنجشنبه 6 اسفند 1388

گزیده ای از پیام های این آیات شریفه

   نوشته شده توسط: گروه کهکشانی    

گزیده ای از پیام های این آیات شریفه :

 

سنت خداوند در عذاب کافران هم فکر، یکسان است.

تهدید الهی را جدی بگیریم.

از تاریخ عبرت بگیرید.

هیچ عملی محو نمی شود.

ثبت اعمال، مایه دلگرمی متقین، دلهره مجرمان و باز دارنده انسان از کفر و گناه است.

گناهان صغیره، مقدمه گناهان کبیره اند.

اعمال ثبت شده در کتاب، منظم است.

محاکمه مردم در قیامت، براساس مدارک مکتوب است.

متقین، هم از نظر مادی کامیاب خواهند شد و هم از نظر معنوی.

خداوند، هم در قهر مقتدر است، هم در مهر.

خداوند، اولین معلم قرآن است.

شریعت، براساس رحمت است.

شبهات را باید پاسخ داد.

تعلیم قرآن به انسان، جلوه ای از رحمت الهی است.

معلمی، شأن خداوند است.

کار تعلیم و تعلم، باید براساس محبت و رحمت باشد.

قرآن، قابل درک و شناخت برای بشر است.

خلقت انسان، جلوه ای از رحمت الهی است.

انسان، در سایه فراگیری قرآن، به کمال خلقتش دست می یابد.

علم، برترین کمالی است که خداوند به انسان عطا کرده است.

زبان و لغت خاص مهم نیست، اصل قدرت بیان مهم است.

زبان، وسلیه بیان است، اصل بیان هدیه الهی است.

پدر و مادر، قوه سخن گفتن را که خداوند در نهاد هر نوزادی نهفته است، آشکار می کنند و به فعلیت می رسانند.

آفرینش انسان در میان دو تعلیم الهی قرار گرفته است.

قدرت بیان، جلوه ای از رحمت الهی است.

کسانی که توانایی سخن گفتن به چند زبان را دارند، هنر خود را از خدا بدانند.

علمی مورد ستایش است که بیان شود.

زمین و آسمان، تحت یک نظام، اداره می شوند.

گیاهان زمینی، حیات و رویش خود را مرهون خورشید و ماه آسمانی اند.

هستی، تسلیم نظام از پیش تعیین شده الهی است.

جایگاه آسمان و زمین تصادفی نیست. برافراشتگی آسمان و حجم و اندازه و فاصله ستارگان، حکیمانه و جلوه ای از رحمت الهی است.

عدالت مثل نماز است و باید آن را در جامعه به پا داشت.

میزان باید عادلانه باشد، مورد وزن هر چه می خواهد باشد.

نظام هستی بر پایه میزان است. زندگی ما نیز باید بر مدار میزان باشد.

عدل و میزان، هم در آسمان عامل ثبات و پایداری است، هم در زمین و هم در جامعه.

راه رسیدن به عدالت، عمل به قرآن است.

در کارها، نه افراط و نه تفریط.

تمام هستی یک مدبر دارد، نه آن گونه که بعضی مشرکان برای هر یک از آسمان زمین یک مدبر خاص می پنداشتند.

زمین برای کامیابی و بهره برداری همه موجودات زمینی و از جمله انسان است.

قرآن، ابتدا نعمت های معنوی و سپس نعمت های مادی را شمارش می کند.

میوه، نقش مهمی در تغذیه انسان دارد. بعد از آفرینش زمین، نام میوه آمده است.

در میان میوه ها، ارزش خرما از بقیه جداست.

پوسته و حتی غلاف دور نباتات، نعمت است.

بوی خوش گیاهان، یکی از نعمت های الهی است.

تکذیب آیات الهی، سرزنش را به دنبال دارد.

جن نیز مثل انسان، مسئول، مکلف و بهره مند از نعمت های زمین است.

خداوند نعمت ها را برای رشد و تربیت همه جانبه انسان و جن آفریده است.

نگاه به گذشته، سبب شکوفایی ایمان و تواضع بشر می گردد.